Μάιος 16, 2008
Και πάλι ο Νίκος. Όχι για γάμο, μόνο sms, εντάξει αγροτόπαιδα;
Μάιος 16, 2008
Και πάλι ο Νίκος. Όχι για γάμο, μόνο sms, εντάξει αγροτόπαιδα;
Μάιος 16, 2008
Μάιος 16, 2008
Tου Παντελη Μπουκαλα
Το λέει και το Σύνταγμα: Ολες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό και εκχωρούνται στον διευθύνοντα σύμβουλο, γι’ αυτό και στον «επανιδρυμένο» και «μεταρρυθμισμένο» ΟΤΕ το μάνατζμεντ θα το ασκεί ο διευθύνων σύμβουλος, γερμανικής βεβαίως επιλογής. Και για να σιγουρευτεί το πράγμα, για να μην αποεθνικοποιηθεί δηλαδή ο ΟΤΕ, σε περίπτωση ισοψηφίας θα υπερτερεί η γερμανική ψήφος, έτσι, επειδή είμαστε ανέκαθεν γαλαντόμοι και διεθνιστές. Χάρη στη γαλαντομία και τον διεθνισμό μας, άλλωστε, η μεγάλη κερδισμένη της υπόθεσης είναι η αραβική ΜIG (οχτακόσια εκατομμύρια το καθαρό της κέρδος), α, και ο κ. Βγενόπουλος, ο οποίος βέβαια θα δαπανήσει τα κερδισμένα για να βοηθήσει τον Παναθηναϊκό, άρα την Ελλάδα, άρα…
Πώς; Δεν λέει τίποτε περί διευθύνοντος συμβούλου ο καταστατικός μας χάρτης; Λεπτομέρεια. Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται. Λέει μήπως το Σύνταγμα ότι την πραγματική εξουσία στα υπουργεία την ασκούν οι γενικοί γραμματείς, αν τυγχάνουν του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος, και όχι οι υπουργοί και οι υφυπουργοί; Οχι, δεν λέει. Λέει πουθενά το Σύνταγμα ότι ο ρόλος του πρωθυπουργού, ας πούμε εν σχέσει με την ακρίβεια, εξαντλείται σε δυο-τρεις ατάκες κατά των κερδοσκόπων που θα δώσουν την ευκαιρία στα κομματικοκρατικά κανάλια να τον εμφανίσουν σαν Αϊ-Γιώργη φονεύοντα το θεριό της αισχροκέρδειας; Οχι, δεν λέει.
Μα μήπως λέει το Σύνταγμα ότι οποιοδήποτε κυβερνών κόμμα (από αυτά που για να κερδίσουν την εξουσία ορκίζονται ότι δεν θα εκποιήσουν τίποτε και ποτέ από τον εθνικό πλούτο) δικαιούται να παραχωρήσει με «κέρδος» 442 εκατομμύρια ευρώ τον έλεγχο μιας δημόσιας επιχείρησης που η συνολική της αξία φτάνει τα δεκαπέντε δισεκατομμύρια; Οχι, δεν το λέει. Και επειδή δεν το λέει, γι’ αυτό ακριβώς κι έγινε ό,τι έγινε με τον ΟΤΕ. Χωρίς πολλές πολλές εξηγήσεις όσον αφορά το γιατί και το πόσο, οι οικονομικοί μας υπουργοί αποφάσισαν να εκχωρήσουν τον ΟΤΕ στην Ντόιτσε Τέλεκομ. Και θριαμβολογεί τώρα ο κ. Αλογοσκούφης. Αλλά την ίδια στιγμή, και για τους δικούς τους λόγους, που ουδεμία σχέση έχουν με τους λόγους του Ελληνα υπουργού, θριαμβολογούν και οι Γερμανοί. Εντάξει, στα ανέκδοτα με Ελληνες, Γερμανούς, Αγγλους κ.ο.κ., πιο καπάτσος αποδεικνύεται ο Ελληνας. Στα οικονομικά όμως, κι εμείς στα λεγόμενα του Γερμανού θα δώσουμε πίστη παρά στου Ελληνα, κι ας είναι και συγγενής μας.
Στο όλο πακέτο, πάντως, ο όρος που υπερασπίζει σθεναρά την ελληνικότητα του ΟΤΕ είναι η απαίτησή μας να μιλάει καλά ελληνικά ο διευθύνων σύμβουλος. Εμ, βέβαια. Ελληνικά δεν μιλάει και ο κ. Αλογοσκούφης;
Aπό την σημερινή Καθημερινή , όπου ο κύριος Καρκαγιαννης δίνει για μια ακόμη φορά ρεσιτάλ :
…Η ευθύνη του δανειζομένου για το δάνειο που πήρε είναι προφανής και πολύ γνωστή από την καθημερινότητα όλων μας, εδώ και πολλούς αιώνες θεσμοθετημένη. Αλλοτε ο δανειζόμενος έβαζε το σώμα του και την ελευθερία εγγύηση του δανείου! Αν δεν μπορούσε να το πληρώσει, έχανε την ελευθερία του και ο δανειστής μπορούσε να τον πουλήσει ως δούλο για να λάβει τα οφειλόμενα. Αργότερα, τα πράγματα έγιναν πιο «πολιτισμένα». Ο οφειλέτης δεν κινδυνεύει να χάσει την ελευθερία του και να πωληθεί ως δούλος. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια κινδύνευε να χάσει την ελευθερία του και να φυλακισθεί, όχι να πωληθεί. Τώρα, νομίζω δεν ισχύει ούτε αυτό…..
…….Την περασμένη Τετάρτη το βράδυ, νομίζω η ΕΤ-3 μετέδωσε ένα σπαρακτικό ρεπορτάζ, αμερικανικής μάλλον παραγωγής…….
Μάιος 16, 2008

“καλε συ αυτα δεν ειχαν απαγορευσει?”…αναφώνησε η γκερλ οταν πεσαμε πανω στο παιχνίδι με τα γραμματα και την λεξη που κανενας δεν μπορεί να βρει..
ειναι ομως γλυκια η παρανομια όσο υπάρχουν κουραμπιέδες που ξοδεύουν 2 ευρώπουλα το λεπτο για να κερδίσουν μεχρι 6.οοο..
οπως ελεγε και η αγχωμένη παρουσιαστρια : ” ..δεν μπορω να περιμένω άλλο..τελειωνω σε 7 λεπτά..”
Μάιος 16, 2008
Αργα το βραδυ (μετα τις 2) στην τηλεοραση του Σκαι μια σειρα μονο για αγγλοαναθρεμμενους με προβληματα υπνου..
Μάιος 15, 2008
Μάιος 15, 2008
Μάιος 14, 2008
Μάιος 13, 2008
Μάιος 11, 2008
Βλεποντας συμπολιτες μου να φουλάρουν τα μισολιτρα μπουκαλάκια Αυρα συνειδητοποιησα ποσο ακριβό ειναι το εμφιαλωμένο νερό……και ποσο μεγαλη ειναι η μαλακια που μας δερνει!
Μάιος 10, 2008
Tης Μαριαννας Τζιαντζη
Yπάρχουν αρκετά είδη θεματικού τουρισμού: Ο προσκυνηματικός, ο μουσικός, ο οικολογικός, ο ιστορικός, ο αθλητικός, ο γαστρονομικός, ο οινολογικός και τώρα ο καταστροφολογικός ή ο εγκληματικός, δηλαδή οι επισκέψεις σε καταραμένους τόπους που τους σημάδεψαν κάποιες διάσημες εγκληματικές πράξεις.
Αυτό το είδος τουρισμού παρατηρείται σήμερα στην αυστριακή πόλη Αμστέτεν, όπου ένας πατέρας κρατούσε 24 χρόνια φυλακισμένη την κόρη του, την Ελίζαμπεθ Φριτζλ, με την οποία απέκτησε εφτά παιδιά. Εκατοντάδες Γερμανοί και Αυστριακοί τουρίστες κάνουν μια μικρή παράκαμψη από την εθνική οδό, φτάνουν στην πόλη και περικυκλώνουν το οικοδομικό τετράγωνο όπου βρίσκονται οι μοντέρνες κατακόμβες. Μαζί τους και δεκάδες τηλεοπτικά συνεργεία που πολιορκούν το σπίτι που έκρυβε τόσα μυστικά. Σοκαρισμένη η αντιδήμαρχος της πόλης ζήτησε από τους τουρίστες και τους δημοσιογράφους να δείξουν σεβασμό στα θύματα.
Εδώ συναντάμε την πλήρη διαστροφή της «δημοσιογραφίας των πολιτών». Οι επισκέπτες απαθανατίζουν με την κάμερα του κινητού τους τον τόπο του μαρτυρίου, ποζάρουν με φόντο το «Σπίτι του Τρόμου». (Κάτι ανάλογο έκαναν πέρυσι πολλοί συμπατριώτες μας που περιηγήθηκαν τα καμένα της Ηλείας. Χωρίς να βγουν από το καμπριολέ, σταματούσαν και τραβούσαν φωτογραφίες.)
Πολιορκημένη είναι και η ψυχιατρική κλινική, λίγο έξω από το Αμστέτεν, όπου νοσηλεύονται τα τρία παιδιά και η 42χρονη Ελίζαμπεθ. Μάλιστα, ένα τηλεοπτικό συνεργείο κατάφερε να εισβάλει εκεί, ελπίζοντας να συναντήσει συγγενείς της οικογένειας. Η διεύθυνση της κλινικής αναγκάστηκε να καταφύγει σε μια υπηρεσία σεκιούριτι και τώρα ένοπλοι φρουροί φυλάσσουν μέρα–νύχτα το κτίριο. Ο δικηγόρος της Ελίζαμπεθ είπε πως πολλά ΜΜΕ τού ζήτησαν να μεσολαβήσει για μια συνάντηση με την πελάτισσά του, ενώ κάποια προσφέρθηκαν να πληρώσουν πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ για μια αποκλειστική συνέντευξη…
Η τηλεόραση έχει συμβάλει στο να αμβλυνθεί η διάκριση ανάμεσα στην πραγματική ζωή και στο ριάλιτι, ανάμεσα στην τραγωδία και στο σόου. Ακόμα και φαινομενικά αθώες εκπομπές του τύπου «Εχεις πακέτο» μάς διδάσκουν ότι δικαιούμαστε να βλέπουμε σε γκροπλάν το δάκρυ των άλλων, να ακούμε τον ψίθυρο και το στεναγμό τους. Αφού μας παραχωρήθηκε το δικαίωμα να παρακολουθούμε την ιδιωτική ζωή κάποιων «παικτών» όλο το 24ωρο, νομίζουμε ότι έχουμε το δικαίωμα να γνωρίσουμε τους ακούσιους πρωταγωνιστές ενός επίκαιρου δράματος, και αν όχι τους ίδιους, τουλάχιστον το χώμα κάτω από το οποίο ζούσαν.
Μίλησε, μικρή Ελισάβετ, μίλησε. Μίλησε, κόρη, που ήσουνα νια και γέρασες κάτω από τη γη. Εκατομμύρια μάτια και αυτιά σε όλο τον κόσμο περιμένουν το ξέσπασμά σου. Μη φοβάσαι, η καρδιά του σκορπιού βασίλεψε. Κλάψε ελεύθερα, ούρλιαξε, εμείς οι τηλεθεατές θα δείξουμε κατανόηση. Από εδώ κι εμπρός η ζωή σου σου ανήκει, όμως οι εμπειρίες σου μας ανήκουν και ας μην το ξέρεις. Εμείς είμαστε ο χορός της τραγωδίας σου, ενώ οι κορυφαίοι, οι τηλεπαρουσιαστές, θα σε πάρουν από το χέρι και θα σε πείσουν να ανοιχτείς, να μας περιγράψεις απίστευτες λεπτομέρειες. Tι, ακόμα δεν μιλάς; Αχ, δεν είσαι επικοινωνιακή, δεν έχεις καταλάβει σε ποιον αιώνα ζούμε.